การชำระภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างมีความสำคัญหลักในการสร้างรายได้ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) เพื่อนำมาพัฒนาท้องถิ่น ลดความเหลื่อมล้ำทางสังคมด้วยการจัดเก็บตามมูลค่าทรัพย์สิน กระตุ้นให้เกิดการใช้ประโยชน์ที่ดินแทนการปล่อยทิ้งร้าง และสร้างความเป็นธรรมในการเสียภาษี โดยเป็นภาษีทางตรงที่ประเมินจากมูลค่าฐานทรัพย์สินโดยตรง
ความสำคัญหลักของภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง:
- สร้างรายได้ให้ท้องถิ่น: เงินภาษีที่จัดเก็บได้จะตกเป็นรายได้ของ อปท. (เทศบาล, อบต.) เพื่อนำไปพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน บริการสาธารณะ และสวัสดิการภายในท้องถิ่นนั้นๆ
- ลดความเหลื่อมล้ำทางสังคม: ผู้ถือครองทรัพย์สินมูลค่าสูงมีหน้าที่เสียภาษีมากกว่าผู้ถือครองมูลค่าต่ำ ทำให้เกิดความเป็นธรรมในการเสียภาษี
- กระตุ้นการใช้ประโยชน์ในที่ดิน: ป้องกันการปล่อยทิ้งร้างที่ดิน (Land Banking) เพราะหากปล่อยทิ้งร้างจะเสียภาษีในอัตราที่สูงขึ้นเรื่อยๆ ตามที่ระบุใน [พระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562]
- ลดความซ้ำซ้อนทางภาษี: นำมาใช้แทนภาษีโรงเรือนและภาษีบำรุงท้องที่รูปแบบเดิม เพื่อความชัดเจนและทันสมัยขึ้น
- การประเมินภาษีตามจริง: จัดเก็บโดยประเมินจากมูลค่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง และวัตถุประสงค์การใช้งานจริง (เกษตรกรรม, ที่อยู่อาศัย, พาณิชยกรรม, หรือรกร้าง